منطقه طلایی مدیریت
Golden situation management=People + Organization + environment
درباره وبلاگ
عظیم جعفری

فوق لیسانس مدیریت مالی حسابرس ارشد مالیات

نويسندگان

اخیرا برخى تولیدکنندگان در ایران به این نتیجه رسیده اند که براى بالا بردن میزان فروش محصولات جدید خود،آنها را با نام خارجى به بازار عرضه کنند.این روش که بیشتر در میان تولیدکنندگان لوازم خانگى، محصولات شوینده و بهداشتى و صنایع غذایى باب شده است به اعتقاد برخى کارشناسان از تصویر ذهنى مصرف کننده نسبت به کالاهاى خارجى و تجربه هاى منفى از تولیدات داخلى نشات مى گیرد.میزگرد تخصصى بررسى نام هاى تجارى که در سایت mbanewsبرگزار شد به بررسى دلایل گرایش تولیدکنندگان به عرضه محصولات خود با نام خارجى و مخفى کردن هویت ایرانى این محصولات پرداخت.علیرضا احمدى،محقق و مشاور بازاریابى در این میزگرد با اشاره به این که در برخى مواقع،این جامعه است که به تولیدکننده فشار مى آورد که محصول خودرا با نام خارجى به بازار عرضه کند،گفت:اصولا برخى شرکت ها با توجه به سلیقه مشترى که نام خارجى را مى پسندد محصولشان را با نام خارجى به بازار معرفى مى کنند اما ادعا ندارند که هویت شان خارجى است در مقابل،برخى شرکت ها نیز هستند که در ایران ثبت شده اند،محصول خود را در چین تولید مى کنند و درتبلیغاتشان محصول خود را با هویت آلمانى،ایتالیایى و...معرفى مى کنند که این کار توهین مستقیم به شعورمصرف کننده است.


این فرآیند در بازار ایران با تصویر سازى و حتى تبلیغ مستقیم شکل مى گیرد که که رد یعضى کالاها مشاهده کنیم که در جهت خارجى نمایى حرکت کرده و یا بعضى کالاهاى دیگر که اصرارى به خارجى بودن خود ندارد ولى مارک خارجى براى خود انتخاب کرده است.اما سئوال اینجاست که در این فرایند چرا یک تولید کننده براى به دست آوردن سهم در بازار هدف خود اقدام به خارجى نمایى کرده است؟
در این رابطه رسول شهبازى که به عنوان کارگردان تیزهاى تبلیغاتى در این میزگرد شرکت کرده بود،گفت: تجربه نشان داده است که تصویرى که از یک محصول «ساخت ایران» در ذهن مخاطب ایرانى وجود دارد مترادف است با کالاى نا مرغوب و یکى از دلایل این موضوع هم شاید بر گردد به اینکه صنعت و تولیدات صنعتى در جامعه ما به عنوان کارخانه هاى سنتى و عقب مانده از فرایند جهانى کار مى کنند و این موضوع یک پیش زمینه ذهنى براى ما ایجاد کرده است که جنس ایرانى نامرغوب است.در ایران حداقل در تاریخ معاصر هر کالاى صنعتى که براى اولین بار در مقابل منظر مخاطب و مشترى ایرانى قرار گرفته، از رادیو گرفته تا خودرو، وارداتى بوده و نه تولید داخل، بنابراین در تصویر ذهنى ایرانى بین تولید داخلى و محصولات صنعتى فاصله اى وجود دارد که همیشه حاکى از بى کیفیتى و نا مرغوبى کالاى ایرانى بوده است.این در حالى است که مصرف کننده در مورد صنایع غذایى برعکس لوازم خانگى به شدت به ایرانى بودن محصول اطمینان دارد. درمورد خوراکى ها قیمت محصول پایین است و خرید آن براى مصرف کننده به معنى ریسک یا هزینه فرصت سنگین نیست در حالى که وقتى از خرید یک ماشین لباسشویى صحبت مى کنیم در مورد محصولات خارجى این قدرت ریسک به خریدار القا مى شود که بین چند برند مختلف ازکالاهاى خارجى و ایرانى،کالایى را خریدارى کند که ریسک کمترى به همراه دارد و این ریسک کمتر در مورد محصولات خارجى بیشتر نمود دارد.در توجیه این فرایند سه عامل بیش از همه موثر است: اول آنکه ما ایرانى ها هر کالاى صنعتى را اولین بار به صورت وارداتى دیده ایم، دوم اینکه بیشتر مردم دوست دارند با داشتن کالاى خارجى از بقیه متمایز باشند و سوم اینکه فرهنگ ما در حال تغییر شکل یافتن است و مردم ما به حوادث وارداتى عکس العمل بهترى نشان مى دهند.
عدم توفیق در ایجاد تصویر ذهنى مناسب از MADE IN IRAN
شهرام سیف هاشمى کارشناس مدیریت تبلیغات در رابطه با اینکه چرا ما نتوانسته ایم در ایجاد تصویر ذهنى مناسب از MADE IN IRAN به توفیق برسیم،گفت: اول آنکه در حال حاضرهیچ تصویرى در مورد کالاى ایرانى در ذهن مصرف کننده وجود ندارد و اگر چنانچه محصول ایرانى هم به بازار عرضه شود هدف آن، گروه هاى درآمدى بالا نیست.از طرفى تولیدکنندگان ایرانى بیشتر دنباله رو هستند تا پیشرو و چون تحقیقات در صنایع ما جایگاهى ندارد،تولیدکننده بدون توجه عمقى به بازار تنها به کپى بردارى اکتفا مى کند.
بخش اول

منبع: ابرار اقتصادی



موضوع مطلب : مقالات اقتصادی
موضوعات
RSS Feed
جزوات کنکور کارشناسي ارشد مديريت