منطقه طلایی مدیریت
Golden situation management=People + Organization + environment
درباره وبلاگ
عظیم جعفری

فوق لیسانس مدیریت مالی حسابرس ارشد مالیات

نويسندگان
۱۳۸٩/۱٢/٢۸ :: ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ ::  نويسنده : عظیم جعفری

 

چشم انداز ناامیدکننده اروپای ۲۰۱۱

 

مترجم: هارون خوبان

منبع: تایم         

روزنامه دنیای اقتصاد ( www.donya e eqtesad.com )

 

حالا که بحران یورو بی پایان به نظر می رسد، برای رهبران اروپایی باید روشن شده باشد که رویکرد جزئی نگرشان به مساله بدهی های اقتصادهای ضعیف منطقه یورو با شکست روبه رو شده است.

 

برنامه نجات یونان و ایرلند مانع از تداوم بحران و سرایت آن به دیگر کشورها نشده است. موسسه اعتباری مودی تهدید کرده که رتبه اعتباری اسپانیا را پایین خواهد آورد و با وجود کمک های صندوق بین المللی پول و اتحادیه اروپا تهدید خودش را درباره ایرلند عملی کرد. استاندارد اند پورز هم بلژیک را تهدید به کاهش امتیاز اعتباری کرده است. در جریان حراج اوراق قرضه هزینه قرض گیری برای دولت پرتغال تقریبا دو برابر شد. تمام اینها هنوز برای سران اروپا به نظر کافی نمی رسد تا سیاست هایشان را تغییر دهند.

 


 

در اجلاس اخیر، رهبران اروپایی توافق کردند تا سال ۲۰۱۳ به چارچوبی ثابت برای طرح های نجات دست پیدا کنند، اما باز هم از ارائه راهکارهای روشن برای رویارویی با بحران شانه خالی کردند. خودداری از اتخاذ رویکردهای جامع نگر و فعال تر در برابر بحران بدهی اروپا احتمال تداوم اجرای طرح های نجات در این قاره، یکی پس از دیگری، را قوی تر می کند.

 

مساله این نیست که سران اروپا پیش از این نمی دانستند منطقه شان در حال حرکت به چه سمتی است. در روزهای اخیر انتقادات از واکنش های بی قاعده سیاست گذاران در برابر بحران بدهی به اوج خود رسیده است. فرانک اشتاینمیر و پیر اشتاینبروک که هر دو از وزرای سابق آلمان بوده اند، این هفته در فایننشال تایمز نوشتند:

 

«زمان تردید و تعلل در برابر بحران یورو به پایان رسیده است. راهکارهای جزئی نگر و صبر و تامل همبستگی اروپا را به خطر انداخته است. حالا باید شاهد تلاش هایی قاطع تر و هدف دارتر در برابر نااطمینانی های کنونی باشیم و نهادهای مشترک اروپا باید از حمایت بیشتری برخوردار شوند.»

 

مدیر اجرایی صندوق بین المللی پول دومینیک استراس کان هم بر لزوم چاره اندیشی های جامع تر بارها تاکید کرده است. او اخیرا در مصاحبه ای گفته است:

 

«مساله اروپا جدی است و بهبود اقتصادی به کندی پیش می رود - هیچ راهکار یک شبه ای هم برای حل آن وجود ندارد. آنچه اروپا نیاز دارد راه حلی است که جامعیت داشته باشد. درست همانطور که دو سال پیش حل و فصل بحران مالی جهان نیازمند تلاش جهانی شد، اروپایی ها هم باید برای حل مساله رشد اقتصادی ناچیز منطقه شان چاره ای بیندیشند.»

 

محمد ال اریان مدیر اجرایی PIMCO هم گفته است:

 

«سیاست تزریق نقدینگی برای به تعویق انداختن حساب و کتاب ها شاید سیاست موضعی خوبی باشد، اما بی شک برای اقتصاد بد است. رشد پایدار به همراه نمی آورد و بطن روابط را نیز دچار آلودگی می کند - حال این کار چه از طریق انتقال بار بدهی های ثانوی بر دوش مالیات دهندگان آلمانی باشد یا ترازنامه بانک مرکزی اروپا را درگیر خرید و فروش اوراق بدهی کردن.»

 

راهکارهایی که رهبران اروپا می توانستند به آزمون بگذارند تقریبا بی شمار هستند. ایتالیا و لوگزامبورگ پیشنهاد استفاده از اوراق قرضه اروپایی را مطرح کرده اند. حتی از امکانات کوتاه مدت هم استفاده نشد، مثلا پیشنهاد بلژیک این بود که حجم منابع طرح نجات بیشتر شود یا بانک مرکزی اروپا پیشنهاد داد که از بخشی از این منابع برای خرید اوراق قرضه مشکل دار استفاده شود. در برابر هرگونه تغییر در سیستم طرح نجات کنونی مقاومت شدید وجود داشته است، به ویژه آلمان و کشورهای شمال اروپا که سیاست های ریاضت اقتصادی را اجرا می کنند از مخالفان اصلی بوده اند.

 

موضع آلمان غیرقابل درک هم نیست. دولت آلمان نمی خواهد مسوول جبران بدهی های همسایگان اروپایی اش شود، مگر آنکه واقعا چاره دیگری نداشته باشد، اما سیاست های کوته بینانه ای که اجرا می شوند، هم به لحاظ سیاسی و هم به لحاظ اقتصادی محکوم هستند. هرچه بحران بدهی طولانی تر شود، سنگینی بار آن بر دوش مالیات دهندگان آلمانی نیز بیشتر خواهد شد. رویکرد کنونی هیچ کمکی به ضعیف ترین کشورهای منطقه یورو نمی کند تا رشد اقتصادی شان را بازیابند. همچنین هسته اصلی منطقه یورو را نیز از خطر سرایت بحران مصون نگه نمی دارد. بحران کنونی بقای یورو را به خطر انداخته است و هیچ کمکی هم به آینده همبستگی اروپا نمی کند.

 

عصبانیت ها روز به روز از عدم اجرای نقش رهبری آلمان در برابر بحران اخیر بیشتر می شود. نخست وزیر لوگزامبورگ، ژان کلود یونکر بعد از آنکه آلمان پیشنهاد اوراق قرضه متحد اروپایی را رد کرد این کشور را به «غیر اروپایی بودن» متهم کرد.

 

امید می رود که تعطیلات کریسمس به رهبران اروپایی کمک کند درک بهتری درباره آینده پولی قاره شان پیدا کنند و برای تضمین موفقیت آمیز بودن روند آتی آن علاقه بیشتری از خود نشان بدهند. بدون این تحولات، بعید به نظر می رسد که پرتغال هم به طرح نجات نیاز پیدا نکند. کشور بعدی اسپانیا است، اقتصادی با ابعادی آنچنان بزرگ که نجاتش به آزمونی برای توان و بقای منطقه یورو تبدیل خواهد شد. در حال حاضر سال ۲۰۱۱ هم برای اروپا به همان زشتی ۲۰۱۰ به نظر می رسد، اگر نه حتی بدتر از آن.

 



موضوع مطلب : مقالات اقتصادی
موضوعات
RSS Feed
جزوات کنکور کارشناسي ارشد مديريت