azim jafari آفریقا؛ قاره ای امید وار تر - منطقه طلایی مدیریت
 
منطقه طلایی مدیریت
Golden situation management=People + Organization + environment
درباره وبلاگ
عظیم جعفری

لیسانس مدیریت بازرگانی کارشناس اداره مالیات

نويسندگان
۱۳۸٩/۱٢/٢٥ :: ۱۱:٤۳ ‎ب.ظ ::  نويسنده : عظیم جعفری

 

آفریقا؛ قاره ای امید وار تر

 

مترجم: محسن رنجبر

منبع: www.donya-e-eqtesad.com

 

آفریقا اکنون یکی از پر سرعت ترین مناطق در حال رشد دنیاست.

 

مطالب زیادی درباره رشد کشور های موسوم به BRIC (برزیل، روسیه، هند و چین) و دگرگونی در مرکز ثقل قدرت اقتصادی دنیا به سمت شرق در نتیجه عملکرد بهتر آسیا در قیاس با دیگر نقاط دنیا گفته شده؛ اما داستان حیرت آور موفقیت در ده سال گذشته در جایی دیگر نوشته شده است. نتایج یک تحلیل توسط اکونومیست نشان می دهد که در دوره ده ساله منتهی به ۲۰۱۰ همواره حداقل شش اقتصاد از ده اقتصاد دنیا که بیشترین سرعت رشد را داشته اند، جزو کشور های زیر صحرای آفریقا بوده اند. (رجوع کنید به جدول)

 


 

 

تنها کشور از میان چهار کشور BRIC که در این فاصله در زمره ده کشور اول قرار داشته، چین است که بعد از آنگولا در رده دوم قرار دارد. پنج شرکت کننده آفریقایی دیگر در این مسابقه دوی سرعت عبارتند از: نیجریه، اتیوپی، چاد، موزامبیک و رواندا که نرخ رشد سالانه همه آنها نزدیک به ۸ درصد یا فرا تر از آن بوده است. طی دو دهه منتهی به سال ۲۰۰۰ تنها یک اقتصاد آفریقایی (اوگاندا) در میان ده اقتصاد برتر دنیا قرار داشت و نه رتبه دیگر از آن آسیایی ها بود. بر اساس پیش بینی های آی ام اف (صندوق بین المللی پول) آفریقا ظرف پنج سالی که در پیش داریم، هفت رتبه از ده رتبه نخست این جدول را از آن خود خواهد کرد (در این رتبه بندی کشور های با جمعیت کمتر از ۱۰ میلیون نفر و نیز عراق و افغانستان که می توانند طی سال های پیش رو قدرتمندانه به صحنه باز گردند، کنار گذاشته ایم).

 

طی ده سال گذشته نرخ رشد واقعی تولید ناخالص داخلی در کشور های زیر صحرای آفریقا از رقمی معادل تنها ۴/۲ درصد در دو دهه قبل به متوسط سالانه ۷/۵ درصد جهش کرده است. این رقم، نرخ رشد ۳/۳ درصدی آمریکای لاتین را پشت سر گذاشته؛ اما هنوز از رقم ۹/۷ درصدی مربوط به اقتصاد های نو ظهور آسیایی کمتر است. عملکرد خیره کننده آسیا عمدتا انعکاسی است از وزن زیاد هند و چین. بیشتر اقتصاد های این منطقه، نرخ رشدی بسیار کمتر را تجربه کردند که از آن قبیل می توان به نرخ ۴ درصدی رشد در کره جنوبی و تایوان اشاره کرد. متوسط ساده غیر وزنی نرخ رشد کشور های دو منطقه آسیا و آفریقا تقریبا برابر بود.

 

طی پنج سال آینده احتمالا نرخ رشد منطقه آفریقا از آسیا جلو خواهد افتاد. به بیان دیگر اقتصاد متوسط آفریقایی، همتای آسیایی خود را پشت سر خواهد گذاشت. استاندارد چارترد حتی به آینده ای دور تر نگاه انداخته و پیش بینی کرده است که اقتصاد آفریقا در بیست سال آتی با نرخ سالانه متوسط ۷ درصد که اندکی بیشتر از رقم مربوط به چین است، رشد خواهد کرد.

 

البته واضح است که چنین اتفاقی باید رخ دهد. اقتصاد های فقیر تر توان بیشتری برای رشدی که جبران کننده عقب ماندگی هایشان باشد، دارند؛ اما مایه شرمساری برای آفریقا این بود که تولید ناخالص داخلی سرانه واقعی آن برای سال های متمادی در حال سقوط بود. در ۱۹۸۰ آفریقایی ها درآمد سرانه متوسطی تقریبا چهار برابر بیشتر از چینی ها داشتند. امروزه چینی ها بیش از سه برابر ثروتمند ترند. جمعیت به سرعت در حال رشد آفریقا هنوز رشد درآمد سرانه واقعی آن را پایین می آورد؛ اما همین پارامتر نیز از سال ۲۰۰۰ به این سو سالانه ۳ درصد رشد کرده است تقریبا دو برابر سریع تر از متوسط جهانی. اقتصاد آفریقا که تنها دو درصد از تولید دنیا را به خود اختصاص می دهد، هنوز از منظر بنگاه های غربی بسیار کوچک به نظر می رسد. اقتصاد آسیای نو ظهور ۱۰ برابر بزرگ تر است؛ اما سهم آفریقا نه فقط به خاطر رشد سریع تر آن، بلکه همچنین به دلیل اینکه جی دی پی بسیاری از اقتصاد های آن بسیار کمتر از واقع بر آورد شده، رو به افزایش است. در نوامبر گذشته بعد از آنکه کارشناسان آمار در دولت غنا داده های خود را بهبود بخشیدند و صنایعی مانند ارتباطات راه دور را نیز در آنها وارد کردند، اندازه اقتصاد این کشور افزایش چشمگیری پیدا کرد و ۷۵ درصد بزرگ تر شد. احتمالا در سال های آینده، دیگر کشور های این منطقه نیز جی دی پی و نرخ رشد خود را مورد بررسی دوباره قرار خواهند داد و آنها را بالا خواهند برد.

 

عامل عمده تغییر در سرنوشت آفریقا، فزونی گرفتن تقاضای چین برای مواد خام و بالا رفتن قیمت کالا ها بوده است، اما عوامل دیگری نیز در این میان دخیل بوده اند. آفریقا از جریان های بزرگ ورود سرمایه مستقیم خارجی، مخصوصا از چین و نیز از کمک های خارجی و بخشش بدهی ها منتفع شده است. شهر نشینی و رشد درآمد ها در این قاره به رشد سریع تر تقاضای داخلی آن دامن زده است.

 

مدیریت اقتصادی در این منطقه نیز بهبود یافته است. در سال های اخیر افزایش قیمت کالا ها و سرعت گرفتن رشد در این منطقه، عاملی بوده که از در آمد های دولتی حمایت کرده است، اما برخی دولت ها مانند تانزانیا و موزامبیک به جای آن که به ریخت و پاش های سابق خود ادامه دهند، پول شان را پس انداز کرده اند و متکایی شده اند برای اقتصاد های رکود زده خود.

 

برخی کشور های آفریقایی در دهه گذشته به جای آن که با سرعت بدوند، سلانه سلانه راه می رفتند. آفریقای جنوبی که بی تردید بزرگ ترین اقتصاد آفریقا است، یکی از تنبل ها و بی حال های آن است. این کشور طی ده سال گذشته، رشد متوسط سالانه ای تنها معادل ۵/۳ درصد را تجربه کرده است. به واقع اگر اصلاحات جسورانه بانکی در نیجریه به دو حوزه قدرت و صنایع نفتی نیز سرایت کند، می تواند ظرف ۱۰ تا ۱۵ سال آفریقای جنوبی را پشت سر بگذارد، اما چالش بزرگ برای تمام صادر کنندگان مواد معدنی، ایجاد شغل برای جمعیتی خواهد بود که انتظار می رود در فاصله ۲۰۱۰ و ۲۰۳۰، ۵۰ درصد زیاد تر شود.

 

رشد کالا محور مشاغل زیادی را به بار نخواهد آورد و همچنین ممکن است قیمت کالا ها کاهش یابد؛ بنابراین دولت ها باید بر تنوع اقتصاد های خود بیفزایند. کور سو هایی از این کار در آفریقا دیده می شود. کشور هایی مانند اوگاندا و کنیا که به صادرات مواد معدنی اتکا ندارند، با سرعتی بیش از قبل در حال رشد هستند که دلیل این امر تا اندازه ای به افزایش صادرات تولیدی در آنها باز می گردد. استاندارد چارترد بر این باور است که آفریقا می تواند به یک مرکز پر اهمیت تولیدی بدل شود.

 

موانع بزرگی در برابر رشد مداوم آفریقا سر بر آورده اند که بی ثباتی سیاسی، حاکمیت ضعیف قانون، فساد مزمن، تنگنا های زیر ساختی و بهداشت و آموزش نا مطلوب از جمله آنها هستند. بدون اصلاحات، آفریقا نمی تواند سرعت بالای رشد خود را حفظ کند؛ اما شیر های آن دارند جایی برای خود در کنار ببر های آسیا دست و پا می کنند.

 



موضوع مطلب : مقالات اقتصادی
موضوعات
RSS Feed
منطقه طلایی مدیریت جزوات کنکور کارشناسي ارشد مديريت